پیمان جمالی

سال‌ها بعضی از این آهنگ‌ها بی‌سروصدا تو کامپیوترم زندگی می‌کردن — ملودی‌ها، ایده‌ها، حال‌و‌هواها و قطعه‌های نیمه‌تمومی که زمان، انرژی و احساس پشت‌شون بود، ولی هیچ‌وقت به مردم نرسیدن. این پروژه راهِ منه برای برگردوندنِ این‌ها به زندگی.

حسِ کنسرت زنده درباره‌ی وانمودکردنِ این نیست که یه کنسرت واقعی برگزار شده. درباره‌ی صداییه که همیشه تصور می‌کردم: پهن، احساسی، زنده، و طوری شکل‌گرفته که انگار آهنگ‌ها بالاخره صحنه‌شون رو پیدا کردن. پروداکشن به کمک AI ابزاری شد برای کامل‌کردنِ این تصور — برای تبدیلِ سال‌ها سلیقه‌ی موسیقایی به چیزی که مردم بالاخره می‌تونن بشنون.